در یک روز بهاری جهت ثبت نام فرزندم به یک دبیرستان رفته بودم و دو روز بعد هم به دعوت یکی از دوستان به یک دانشگاه رفتم و در آنجا در  زنگهای تفریح حدود 1200 نفر با انرژی ، شور و شوق و شیطنتهای هم بازیها در محوطه توجه ام را جلب نمود که این بچه های ایران زمین واقعا چند سال بعد، در حوزه کسب و کار و در این آشفته بازار می خواهند چه بکنند؟ 

در آنجا نیروهای بالقوه کشوری با این همه امکانات فراوان ، پتانسیلها و ظرفیتها را دیدم که می توانند با قرار گرفتن در یک مسیر درست به سعادت برسند و ترسیم این مسیر را در بخش خصوصی با همه مشکلات و سختی ها وظیفه ای بر خود و دغدغه مندان جامعه و کارآفرینان عزیز می دانم که بتوانیم به بضاعت خود هر کدام با بهره مندی از تجربیات خود هموار سازیم ، مسیر را ایجاد کنیم و توسعه دهیم و این هدف و والای زندگی خواهد بود برای همه آنانی که قلبشان برای ایران و ایرانی عزیز می تپد و این شد گام نهادن در یک مسیر جهت یک شروع بنام هلدینگ راسخ.